Καλή γλυκιά χρονιά. (Λενιό)




Αφιερομένο στην πραγματική φιλία





Μία πολύ κακιά συνήθεια....

Smoke
View more presentations from DanaeD.

Ένας στεναχωρημένος πρίγκιπας

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πρίγκιπας που οι γονείς του δεν τον άφηναν να βγει από το παλάτι. Ο αδερφός του Ρίτσαρντ ήταν μεγαλύτερος και πήγαινε όπου ήθελε. Ο μικρός του αδερφός τον ζήλευε.Έτσι μια μέρα ο μικρός Έντουαρντ το έσκασε από το παλάτι και κατευθύνθηκε προς το δάσος. Οι γονείς του τον έψαχναν παντού.Ο ΄Εντουαρντ κατάλαβε το λάθος και ότι τον έψαχναν οι γονείς του και έτσι γύρισε στο παλάτι. Οι γονείς του μόλις τον είδαν τον αγκάλιασαν, και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.


Έκανα μια-δυο μικρές αλλαγές για να ακούγετε λίγο πιο καλά ! (Κωνσταντίνος)

limnh_plasthra.JPG

Η λίμνη Πλαστήρα!!!!!!!



Αινίγματα



Χωρίς να σε κόψω σε κάνω διπλό.
Τι είναι;
Απάντηση:
Όταν πλυθώ, λερώνεται.
Τι είναι;
Απάντηση:

Ένα τάψί μέλι ψηλά στα κεραμίδια.
Τι είναι;
Απάντηση:

Εδώ είμαι κι εκεί βρίσκομαι.
Τι είναι;
Απάντηση:

arrangement8.jpgΜία εικόνα αγάπης


Κάσσανδρος




ivory_cassander.jpg



Δήλος


dilos2.jpg



Delos2.jpg


dilos-greece.jpg


Τάφος του Αγαμέμνωνα



_Αγαμέμνωνα.jpg



_του_αγαμεμνωνα.jpg


.jpg








Ο καλύτερος

external image moz-screenshot-7.pngexternal image moz-screenshot-8.png

822616f426755ae7c225b19df1d64c54_L.jpg




mirallas_olympiakos(20110219213258).jpg

716456815f0ae247f8166ae7a0225811_L.jpg




mirallas-sportfmgr.jpg


KEVIN_MIRALLAS.jpg



Η ομάδα του ΘΡΥΛΟΥ





2010-2011,_ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΜΠΕΣΑ_6-1.jpg


Εκπαίδευση Αρχαίων Αθηναίων


























Αραβησσός

Το χωριό Αραβησσός ή Αραβυσός[1] βρίσκεται στο νομό Πέλλας της Μακεδονίας και έχει 1800 περίπου κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Πάικου και 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Γιαννιτσών. Η πλειοψηφία των κατοίκων του προέρχεται από μέρη της Καππαδοκίας και συγκεκριμένα από τα χωριά Ενεχίλ και Αραβησσός (Παλαιά Αραβησσός), εξού και η ονομασία του τόπου, καθώς και από χωριά της Καλλίπολης (Ταϊφίρ, Γαλατά) και από τα μεγάλα Λιβάδια (κυρίως Βλάχοι).
Το όνομα του χωριού, το οποίο ανήκε στην κοινότητα Ασιάρ Βέη[2], αρχικά ήταν Όμπαρ[1], το οποίο σημαίνει δέκα μπάρες νερό. Το όνομα αυτό δεν ήταν τυχαίο, διότι εκεί υπήρχαν και υπάρχουν οι λεγόμενες πηγές της Αραβησσού που υδροδοτούν την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η ιστορία αυτού του τόπου έχει τις βάσεις της από το 1926, καθώς τότε έγιναν οι πρώτες εγκαταστάσεις των κατοίκων και την ίδια χρονιά μετονομάστηκε και ο οικισμός[1]. Παλαιότερα οι μόνοι κάτοικοι ήταν οι Βλάχοι από τα Μεγάλα Λιβάδια, οι οποίοι όμως ζούσαν νομαδικά και έμεναν στην περιοχή εκείνη μόνο κατά το χειμώνα.
Οι πρόσφυγες της Αραβησσού της Μικράς Ασίας έμειναν σε σπίτια που τους έφτιαξε το κράτος και ασχολήθηκαν με την γεωργία. Συχνές ήταν οι ασθένειες λόγω της γειτνίασης με το Βάλτο των Γιαννιτσών (π.χ. ελονοσία). Αργότερα, κατέφτασαν πρόσφυγες από το Ενεχίλ που ασχολήθηκαν επίσης με τη γεωργία, καθώς και σε ένα εργοστάσιο υφαντουργίας.

Το χωριό έχει δυο εκκλησίες: τον κεντρικό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και το δεύτερο ναό στα νεκροταφεία του χωριού, αφιερωμένο στην Αγία Μαρδέσκα. (Φοίβος)

Βεργίνα

Η Βεργίνα (αρχ.: Αιγαί) είναι μία μικρή πόλη στη βόρεια Ελλάδα, στον Νομό Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Η πόλη έγινε παγκοσμίως διάσημη το έτος 1977, όταν ο Έλληνας αρχαιολόγος Μανόλης Ανδρόνικος ανακάλυψε ένα ταφικό μνημείο συμπεριλαμβανομένου και του τάφου του βασιλιά Φιλίππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η Βεργίνα βρίσκεται 13 χλμ. νοτιοανατολικά της Βέροιας, πρωτεύουσας του νομού, και περίπου 80 χλμ. νοτιοδυτικά της Θεσσαλονίκης. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στις 2.000 κατοίκους και στέκεται στους πρόποδες των Πιερίων Ορέων, σε υψόμετρο 120 μέτρων από τη θάλασσα.Η σύγχρονη πόλη της Βεργίνας ιδρύθηκε το 1922 δίπλα στα δύο αγροτικά χωριά Κούτλες και Μπάρμπες, τα οποία προηγουμένως ανήκαν στον Τούρκο Μπέη των Παλατιτσίων, και στα οποία κατοικούσαν 25 οικογένειες στην υπηρεσία του Μπέη. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της Βεργίνας (Κούτλες και Μπάρμπες) αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Μετά την Συνθήκη της Λωζάννης (24/7/1923) και την έξωση των μπέηδων, η γη διαμοιράστηκε σε οικόπεδα στους εκεί κατοίκους και σε 121 ελληνικές οικογένειες από τη Βουλγαρία και τη Μικρά Ασία, μετά από τις ανταλλαγές πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και την Τουρκία. (Φοίβος)