«Οι Μονόλογοι απ τη Γάζα»


ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με πρωτοβουλία του ASHTAR Theatre της Παλαιστίνης, από το Νοέμβριο 2009 μέχρι τον Απρίλιο 2010, στη Γάζα, 32 μαθητές 13-17 ετών με τη βοήθεια ενός θεατροπαιδαγωγού και ενός ψυχολόγου επεξεργάστηκαν και κατέγραψαν σε μορφή μονολόγων τις εμπειρίες, τις σκέψεις, τις ελπίδες, τα όνειρα και τους φόβους τους κατά τη διάρκεια και μετά την εισβολή και τον πόλεμο το ∆εκέμβριο 2008- Ιανουάριο 2009. Η προσέγγιση έγινε με τη βοήθεια τεχνικών του Θεάτρου του Καταπιεσμένου του Αουγκούστο Μποάλ, της ∆ραματοθεραπείας και της Αφήγησης Παραμυθιών.

Στη συνέχεια οι μονόλογοι μεταφράστηκαν στα αγγλικά και γαλλικά και φορείς από διάφορες χώρες κλήθηκαν να πάρουν μέρος σε ένα διεθνές πρόγραμμα με στόχο οι μονόλογοι: α) να παρουσιαστούν ταυτόχρονα σε διάφορες χώρες του κόσμου στις 17/10/2010. β) να παρουσιαστούν σε διάφορες γλώσσες στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τον Νοέμβριο του 2010 με αφορμή τη ∆ιεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό καθώς και στα Γραφεία της UNESCO στο Παρίσι. γ) να αποτελέσουν αφορμή για επικοινωνία μαθητών απ ́ όλο το κόσμο μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη βία και τον πόλεμο, τη διαπολιτισμικότητα κ.α.

Στην Ελλάδα το Πανελλήνιο ∆ίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση συμμετέχει στο διεθνές πρόγραμμα «Μονόλογοι απτη Γάζα» μεταφράζοντας στα ελληνικά τα 32 κείμενα των μαθητών και οργανώνοντας σειρά εκδηλώσεων με σχολεία και ομάδες νέων σε συνεργασία με φορείς εκπαίδευσης, συλλόγους γονέων, ∆ήμους, θέατρα και ανεξάρτητους καλλιτέχνες. Μέλη, φίλοι, εκπαιδευτικοί ή καλλιτέχνες μπορούν να παρουσιάσουν τους μονολόγους σε σχολεία, ραδιοφωνικούς ή τηλεοπτικούς σταθμούς, θέατρα, υπαίθριους ή άλλους χώρους με οποιοδήποτε τρόπο μετά από σχετική άδεια. ∆ικαιώματα: ASHTAR Theatre, Παλαιστίνη ∆ικαιώματα στα ελληνικά: Πανελλήνιο ∆ίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

© ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ∆ΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙ∆ΕΥΣΗ Ιούλιος 2010 Μεταφράσεις: Ειρήνη Αμπουμόγλι, Αριστέα Βαβουγιού, Αντωνία Βασιλειάδου, Σίσυ Γρηγοριάδου, Τζένη Καραβίτη, Μαρία Καραμούτσιου, Μάρθα Κατσαρίδου,Ευάγγελος Μανιτάκης, Ευαγγελία Μήτρου, ∆άφνη Μουστακλίδου, Ιωάννα Τότσιου, Μαρία Τσιώνα Σύμβουλος στα αραβικά: Νόρμα Ρισμάουι Επιμέλεια κειμένων: Ιωάννα Τότσιου, Τζένη Καραβίτη Συντονιστής προγράμματος: Νίκος Γκόβας

**www.Theatroedu.gr**

«Οι Μονόλογοι απ τη Γάζα» γράφτηκαν από το Νοέμβριο 2009 έως τον Απρίλιο 2010 από μαθητές 13-17 ετών. Ιδιοκτησία: ASHTAR Theatre, Παλαιστίνη ∆ικαιώματα στα ελληνικά: Πανελλήνιο ∆ίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση(__**www.TheatroEdu.gr**__) Επιτρέπεται η χρήση και η αναπαραγωγή μετά από σχετική άδεια.


Σύμφωνα με την αναφορά ειδικών στη ψυχική υγεία

(Interagency statement on Mental Health in Gaza in 2009: Principles and response): «Η πρόσφατη βία και ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός απειλούν πολύ σοβαρά την ψυχική και πνευματική υγεία καθώς και την κοινωνική ευημερία τόσο των ενηλίκων όσο και των παιδιών. Η καταστροφή και ο πόνος που προκάλεσαν οι άγριοι βομβαρδισμοί και οι οδομαχίες για πάνω από τρεις βδομάδες, ακολουθούν πολλά χρόνια κατοχής, συγκρούσεων και απωλειών. [...] Απαιτείται τεράστια προσπάθεια για να μπορέσουν ν αντιμετωπίσουν τις τραυματικές εμπειρίες και ν αρχίσουν να ξαναχτίζουν τις ζωές τους...[..] Πρέπει να υπάρξουν δραστηριότητες που ομαλοποιούν τη ζωή τους και τους δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας, δομής και ασφαλούς πρόβλεψης για το μέλλον, σε έναν κατά τα άλλα χαώδη και επισφαλή κόσμο. Να δοθούν ευκαιρίες στους εφήβους να πάρουν μέρος στην αντιμετώπιση της κρίσης, οργανώνοντας οι ίδιοι δραστηριότητες για μικρότερα παιδιά, ευκαιρίες που θα τους δώσουν αίσθηση πληρότητας και αυτοπεποίθησης....»

Σύμφωνα με τον θεατροπαιδαγωγό του ASHTAR Theatre στη Γάζα: «Οι νέοι, μετά την επίθεση, έχουν χάσει την πίστη τους στα πάντα και κυρίως στους πατεράδες τους, που έτρεμαν από φόβο μπροστά στα παιδιά τους καθώς έπεφταν οι βόμβες..... πατεράδες που θα έπρεπε να αντιπροσωπεύουν την ασφάλεια και να είναι πρότυπα για τα παιδιά τους. Παρ όλ αυτά πολλοί, για λόγους ασφάλειας, άφησαν τα σπίτια τους και τα παιδιά τους και σκόρπισαν σε άλλους χώρους, σε σχολεία, σε συγγενείς ή γείτονες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη σιγουριάς και εμπιστοσύνης προς τους ενήλικες



Ο δικός μας μονόλογος


27. Ο Μαχμούτ (ε) (έτος γέννησης 1994)
Πρώτη φορά οι δρόμοι στη Γάζα ήταν καθαροί. ∆εν υπήρχε πουθενά ούτε χαρτί ούτε χαρτόνι. Ο κόσμος τα είχε μαζέψει από τους δρόμους για νανάβει φωτιά για ψήσιμο, μιας και είχε κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα. Η μαμά μου δεν ήθελε να ζυμώσει και μου ζήτησε να φέρω ψωμί απτο φούρνο. Η ουρά στο φούρνο έφτανε από τη Γάζα μέχρι τη ∆υτική Όχθη. Ο κόσμος μπορεί να περίμενε και 8 ώρες μέχρι να έρθει η σειρά του να πάρει μισό ψωμί.
Μέσα σε δευτερόλεπτα ένας παλαιστινιακός εκτοξευτήρας πυραύλων στήθηκε στην περιοχή κι αμέσως τα ισραηλινά αεροπλάνα άρχισαν να τον βομβαρδίζουν. Ο κόσμος άρχισε να τρέχει προς όλες τις κατευθύνσεις. Ήρθαν τα ασθενοφόρα.
Άλλοι άνθρωποι έπεφταν νεκροί κι άλλοι τραυματίζονταν.
Είχα σοκαριστεί. Κάποιοι στο δρόμο μού έλεγαν «∆όξα τω Θεώ, είσαι ζωντανός».
Γύρισα τελικά σπίτι χωρίς ψωμί. Η μαμά μου μού έβαλε τις φωνές. Μέχρι και σήμερα ακόμα, όμως, δεν ξέρει για ποιο λόγο δεν το πήγα το ψωμί!
(Μετάφραση από τα αγγλικά: Μαρία Καραμούτσιου)






Bίντεο από τις πρόβες


















Wikispaces